16 kwietnia z duszpasterska wizytą przybył do Różanki ks. Biskup Edward Białogłowski. W ramach wizytacji parafii spotkał się z wiernymi podczas Mszy św. odprawionej w tutejszym kościele. Obecni byli również: ks. dziekan Jan Wolak, ks. proboszcz Jerzy Oczoś oraz ks. katecheta Krzysztof Hyziak.
Po mszy św. ks. biskup spotkał się z uczestnikami i kadrą Warsztatów Terapii Zajęciowej Caritas w Różance. Następnie wspólnie z pozostałymi Gośćmi udał się do miejscowej szkoły, gdzie uczestniczył w zaprezentowanym przez uczniów programie artystycznym. Po krótkim wystąpieniu udzielił szkolnej społeczności błogosławieństwa
i spotkał się z pracownikami szkoły oraz przedstawicielami rodziców.
Po zakończonej wyzytacji w Różance Czcigodny Gość udał się do innych placówk położonych na terenie parafii Grodzisko.
Autor: Wiktor Pęczar
Postaci Feliksa Ruckiego
„Kraj, który ma takich żołnierzy, musi być wolnym i potężnym. Towarzysze broni! Ojczyzna i historia Was nie zapomni”.
Marian Langiewicz, dyktator i generał wojsk powstańczych
Uchwałą Senatu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 sierpnia 2012 r. rok 2013 ustanowiono Rokiem Powstania Styczniowego. W tym roku przypada bowiem 150 – ta rocznica Powstania Styczniowego – kolejnego zrywu Polaków żyjących pod zaborami. Jest to doskonała okazja do przybliżenia mieszkańcom Różanki postaci Feliksa Ruckiego, powstańca styczniowego i naszego rodaka.
Powstanie wybuchło na terenie zaboru rosyjskiego – czarę goryczy przepełniła tzw. „branka” do służby w armii carskiej. Do powstańców przyłączali się również młodzi mężczyźni z terenu zaboru austriackiego. Walki były toczone głównie na terenie dzisiejszego województwa lubelskiego oraz świętokrzyskiego. Po 150 latach trudno jest ustalić nazwiska wszystkich powstańców, jednak są pasjonaci, którzy młodemu pokoleniu chcą przybliżyć historię tamtych dni. Jednym z nich jest pracownik Gimnazjum w Żabnie koło Tarnowa – Adam Tomczyk. Wystosował on do naszej szkoły zapytanie o osobę Feliksa Ruckiego, o którym już miał garść informacji (szkoła podała do samorządu powiatowego w Strzyżowie dane o uczestnictwie w walkach wymienionego mieszkańca naszej wsi).
Feliks Rucki wraz z innymi młodymi powstańcami walczył pod dowództwem Mariana Langiewicza. Jego oddział stoczył w dniu 17 marca 1863 roku bitwę pod Chroberzem, przedzierając się w liczbie 3 tysięcy ludzi przez kolumnę wojsk rosyjskich. Pod Grochowiskami, niedaleko Pińczowa powstańcy zostali osaczeni w lesie przez 4 kolumny rosyjskie w sile 3500 ludzi i 6 dział. W dniu 18 marca Langiewicz zmuszony był stawić czoła Rosjanom znajdując się na niedogodnym terenie, bo na grzęzawisku. Mimo trudnej pozycji Polakom udało się przechylić szalę zwycięstwa na swoją stronę. Oddział „żuawów śmierci” Rochenbruna przeprowadził udany atak na pozycje wroga, zdobywając rosyjskie armaty. Mężnie walczyli kosynierzy płk. Dąbrowskiego, którzy rozbili dwie roty smoleńskiego pułku piechoty, zabijając 200 Rosjan. Ksiądz Agrypin Konarski z krzyżem i rewolwerem w rękach zagrzewał powstańców do boju. Pobici Rosjanie rzucili się do ucieczki w kierunku Pińczowa. W oddziale powstańczym walczył z Moskalami młody, niespełna 18-letni, Adam Chmielowski – dziś znany jako święty Brat Albert. Bitwa zakończyła się zwycięstwem Polaków, lecz straty po obu stronach były znaczne i wynosiły po 300 ludzi. Wielu uczestników walk odniosło rany. Oddział opuścił tereny kielecczyzny i przeprawił się przez Wisłę pod Opatowcem.
Niestety na drugim brzegu rzeki czekali węgierscy huzarzy, którzy wyłapanych powstańców odstawiali do więzień. Ranni byli leczeni w Tarnowie i Żabnie. W wyniku odniesionych ran w Żabnie zmarli: Władysław Chilewski z Leńcz oraz Feliks Rucki z Różanki. Zostali oni pochowani na miejscowym cmentarzu i upamiętnieni w 1930 roku tabliczką na krzyżu. Na tabliczce widnieje napis: „Powstańcom z 1863 r. Chilewskiemu Władysławowi i Ruckiemu Feliksowi krzyż ten postawili w roku 1930 wdzięczni rodacy”.
Kim był Feliks Rucki?
Rodzicami jego byli: Maciej Rucki i Olimpia Oraczewska, córka Magdaleny i Feliksa Oraczewskich. Maciej Rucki ożenił się z Olimpią w 1832 roku. Pochodził ze Pstrągowej. Przy ślubie zapisano, że jego rodzina pieczętuje się herbem: Jastrzębiec i jest właścicielem części Pstrągowej. Owocami tego małżeństwa byli: Marcelina – urodzona w 1833 (zmarła w tym samym roku), Generoza-Ewa-Józefa(trojga imion) – ur. 1834, Tadeusz – ur. 1838, Feliks – ur. 1 stycznia 1841 oraz Henryk – ur. 1843. Trudno powiedzieć co działo się z Tadeuszem i Henrykiem, być może założyli rodziny poza parafią i stąd brak danych. Józefa wyszła za mąż w 1859 roku za Józefa Staronia z Targowisk. Jej córka Olimpia wyszła w 1885 roku za Józefa Seipelt. Wiemy z innych źródeł, że Olimpia Seipeltowa sprzedała w 1894 roku swój majątek Ignacemu Kuglowi. Po paru latach majątek ten nabyło 17 rolników. Gospodarstwo Czesława Szaro jest określane przez starszych mieszkańców naszej miejscowości jako: „Staroniówka”. Maciej Rucki odkupił sąsiedni majątek (obecnie w tym miejscu mieszka rodzina Józefa Śliwy) od Karoliny Górskiej, jednocząc dwie sąsiednie posiadłości, osiągnął przez to stan jaki był kilka wieków wcześniej. Nazwisko Ruckich obecne było na kartach wsi Różanka przez ponad 50 lat.
Czyn młodego Feliksa zapisał Go w historii Polski na wieczne czasy. Zaborca austriacki współpracując z Moskalami zabronił księdzu w Żabnie dokonania zapisu odnośnie śmierci Feliksa Ruckiego. Proboszcz jednak przekazał informację do Dobrzechowa, gdzie z opóźnieniem – bo pod koniec maja, miejscowy proboszcz dokonał wpisu, że powstaniec zmarł 22 marca 1863 roku „walcząc w insurekcji Polaków przeciwko tyranii moskiewskiej”. Trudno dziś ustalić czy Feliks „poszedł do powstania” jako student – na co wskazywałby jego wiek, czy jako ochotnik wiedziony siłą wewnętrznej potrzeby uwolnienia Polski z kajdan zaborców. Wiemy, że idąc do walki był sierotą bo ojciec zmarł w 1860 roku a matka w 1846. Przebywając jeden lub dwa dni w Żabnie, gdzie koledzy zostawili go w celu wyleczenia odniesionych ran – pozostał tam na zawsze.
Oprac. Józef Cynarski
Wykaz inwestycji zrealizowanych na terenie wsi Różanka w 2012
Szanowni mieszkańcy!
Dobiega końca kolejny rok funkcjonowania samorządu w Gminie Wiśniowa.
W mijającym 2012 roku na terenie naszej miejscowości zostało wykonanych wiele inwestycji i remontów.Ważnym zadaniem była poprawa infrastruktury drogowej.
W bieżącym rokuzostała dokonana odbudowa drogi gminnej Tułkowice – Sarnówka – Różanka Rola na odcinku 450 mb. Poniesione nakłady w kwocie 112 250 zł pochodziły
z dotacji skarbu panstwa. Ponadto za kwotę 6 000 zł dokonano porawy systemu odwadniania dróg gminnych, za 9 500 zł zakupiono kruszywo w ilości 170 t, w tym wysiewka z remontu torów w ilości 40 t. Poniesiono nakłady w kwocie 2 000 zł na tzw. cząstkowy remont dróg gminnych. Odśnieżanie w miesiącach styczeń – marzec kosztowało 8 134 zł. W ramach gwarancji wykonawcy(bez ponoszenia wydatków) wykonano powierzchniowe utrwalenie nawierzchni drogi gminnej nr 112 454 Różanka Rola na odcinku 2414 mb.
W bieżącym roku została zagospodarowana działka gminna, tzw. rondo – poniesiono łaczne nakłady w kwocie 3 500 zł. Koszty utrzymania Domu Ludowego(przeglądy: kominiarski, gazowy, konserwacja klimatyzacji, remont chłodni oraz zakupy środków czystości)wyniosły 2 225 zł.
Utrzymanie i energia oswietlenia drogi powiatowej ok. 15 000 zł.
OSP w Różance na zakupy i bieżące utrzymanie miała do dysopozycji kwotę 4 000 zł.
W mijającym roku bardzo dużo środków finansowych zostało przeznaczonych na dokończenie inwestycji- budowy sali gimnastycznej jak również na zakupy i remonty budynku szkolnego, o czym informuje Dyrektor SP w oddzielnej informacji na temat realizacji zadań w oświacie w roku 2012.
Opracował: sołtys wsi Różanka Ryszard Strzępek
Prace i ważniejsze zakupy realizowane w Szkole Podstawowej w Różance
w 2012r.
Prace i zakupy realizowane przez Urząd Gminy w Wiśniowej:
– oddanie do użytku sali gimnastycznej- ogólny koszt 1,8 mln zł.-w 2012 roku: 460 tys. zł.
– wyposażenie sali gimnastycznej – 54 000 zł.
– zakup wykładziny PCV na przykrycie parkietu – 3648 zł.
– wyposażenie sali gimnastycznej w sprzęt ppoż – ok. 2000 zł.
– zakup gry „Piłkarzyki” – 579 zł.
Środki pozabudżetowe na budowę sali gimnastycznej: 300 tys. zł.
Zakupy finansowane przez Radę Sołecką:
– metalowe szafki uczniowskie – 3000 zł
– pomoce dydaktyczne dla Oddziału Przedszkolnego – 2000 zł.
Zakupy z budżetu szkolnego:
– szafki dla uczniów z Niewodnej – 1800 zł.
– nagłośnienie sali gimnastycznej – 1950 zł.
– wykonanie ogrodzenia od rzeki – 1200 zł
– remonty i malowanie(korytarz górny od rzeki, dolny korytarz, kl. IV, klatki schodowe, WC na górze i na dole, gabinet dyrektora – 1400 zł
– zakup lamp – 220 zł.
– odśnieżarka – 1900 zł.
– wiertarko-młot – 330 zł.
-zakup pomocy dydaktycznych – 763 zł.
Wykonano również:
– odwodnienie budynku głównego – 9794 zł
– wykonanie gabinetu dyrektora – firma budująca salę oraz pracownicy szkoły – demontaż siatki i odnowienie słupków ogrodzenia od rzeki
– sprzątanie koło budowanej sali
– równanie placów, nawiezienie ziemi -1080 zł.
– zasianie trawy(kultywator i brona oraz wał) – 336 zł.
– wykonanie skarp koło sali gimnastycznej i zasianie trawy – 65 zł.
– odnowienie konserwacji elementów drewnianych na placu zabaw – 58 zł.
Wykonano projekt kalendarza na 2013 rok. Druk został sfinansowany z pieniędzy przeznaczonych przez Radę Sołecką – 1500 zł.
W ramach projektu: „Indywidualizacja procesu nauczania w klasach I-III zakupiono pomoce dydaktyczne za kwotę – 5750 zł.
Firma ze Skołyszyna na prośbę Rady Sołeckiej odmuliła odcinek rzeki przy szkole.
W miesiącach: kwiecień – październik zatrudniony był Mariusz B. jako pracownik interwencyjny. Ponadto prace na rzecz szkoły świadczył Łukasz Z. (skierowanie z GOPS)
Opracował: Dyrektor Szkoły Józef Cynarski
Otwarcie sali gimnastycznej
23 września Różanka świętowała podwójną uroczystość. Po wielu latach starań udało się ukończyć budowę sali gimnastycznej przy tutejszej szkole. W niedzielne popołudnie ten piękny, nowocześnie wyposażony obiekt został uroczyście otwarty po uprzednim poświęceniu, którego dokonał ks. Prałat Stanisław Słowik.
Drugą ważną okazją było 120 lecie szkolnictwa w Różance. Cały program obchodów rozpoczęła msza św. w różańskim kościele, która zgromadziła szkolną społeczność, parafian a także wielu znamienitych gości. Następnie wszyscy udali się na teren szkoły, gdzie pod tablicą poświęconą patronowi szkoły – Batalionom Chłopskim, złożono wiązanki kwiatów. Po uroczystym przecięciu wstęgi i poświęceniu zebrani udali się na zwiedzanie sali i budynków szkoły.
Kolejnym punktem programu był występ uczniów ukazujący historię sportu z lekkim przymrużeniem oka. W następnej części dyr. szkoły Józef Cynarski przedstawił zarys rozwoju szkolnictwa w Różance. Po jego wystąpieniu głos zabrali zaproszeni goście – przedstawiciele: Urzędu Marszałkowskiego, Kuratorium Oświaty, władz powiatowych i gminnych, sołtys wsi, była, wieloletnia dyrektor szkoły, członkowie Rady Rodziców oraz przedstawiciele Kółka Rolniczego. Na ręce dyrektora szkoły złożyli oni upominki oraz sprzęt sportowy, który wzbogaci bazę szkoły. Dzieci otrzymały z rąk sołtysa, Ryszarda Strzępka, kosz słodyczy.
Po oficjalnej części uroczystości goście udali się na okolicznościowe spotkanie do pobliskiego Domu Ludowego a dzieci bawiły się podczas dyskoteki.
Odejście śp. Stanisława Cynarskiego – wieloletniego, byłego sołtysa wsi
„”Umarłych wieczność dotąd trwa,
dokąd pamięcią im się płaci„
Wisława Szymborska
1612 kwietnia 2012 r. społeczność Różanki pożegnała, zmarłego dwa dni wcześniej, śp. Stanisława Cynarskiego – wieloletniego, byłego sołtysa wsi. W ostatniej drodze zmarłego, rodzinie towarzyszli licznie zgromadzeni mieszkańcy Różanki, przedstawiciele samorządu wiejskiego i gminnego oraz miejscowych organizacji wiejskich.
Podczas mszy św. pogrzebowej, odprawionej w kościele w Różance, sylwetkę zmarłego Stanisława Cynarskiego przedstawiła w swym wystąpieniu Irena Niewiarowska, podkreślając jego zasługi w rozwoju wsi. Tekst wystąpienia przytaczamy poniżej.
Zebraliśmy się na smutnej uroczystości pogrzebowej, aby pożegnać naszego rodaka – mieszkańca tutejszej miejscowości śp. Stanisława Cynarskiego. Niełatwo wypowiadać słowa pożegnania, szczególnie dla mnie, gdyż znałam go i długie lata współpracowałam z nim z racji pełnienia funkcji dyrektora szkoły w czasie, gdy zmarły pełnił obowiązki sołtysa wsi. Nie zawaham się powiedzieć, że śp. Stanisław należał do grona ludzi zaangażowanych i zasłużonych dla tutejszej społeczności lokalnej. Był długoletnim sołtysem w latach 1980-1999. Pełnił wiele funkcji społecznych, między innymi był radnym Wojewódzkiej Rady Narodowej, członkiem OSP, ZSL, zaangażowanym w działalność Kółka Rolniczego, komitetu budowy wodociągu i gazociągu. Również współpraca szkoły z sołtysem układała się dobrze. Rola szkoły jako centrum życia kulturalnego i społecznego wymagała tej ścisłej współpracy, od której zmarły nigdy się nie uchylał. Szczególnie jestem mu wdzięczna za aktywną pomoc przy remoncie kapitalnym szkoły, budowie kotłowni i centralnego ogrzewania w czasach bardzo trudnych w latach 1978-1981. Chętnie uczestniczył w uroczystościach szkolnych o charakterze wiejskim, gminnym i wojewódzkim. Jednak największe zasługi zmarłego są związane z powstaniem tutejszego kościoła i cmentarza. Czasy budowy kościoła ( lata 1985-1987 ) były bardzo trudne. Należało pokonać wiele trudności związanych z uzyskaniem zezwoleń jak i samą budową kościoła. Zdobywanie materiałów budowlanych stwarzało wiele trudności, wymagało wiele zabiegów u władz gminy, rejonu, województwa i osób prywatnych. Zmarły nie żałował swoich sił, czasu i trudu w czasach stanu wojennego i trudnych czasach budowy kościoła. Starsze pokolenie pamięta te czasy, dla młodych jest to już historia. Jako sołtys, na miarę ówczesnych czasów zabiegał o poprawę warunków życia mieszkańców wsi i nieobca mu była troska o tych co wymagali szczególnej pomocy i opieki. Nie jestem w stanie szczegółowo przedstawić pełnego obrazu działalności zmarłego ze względu na ograniczony czas mojej wypowiedzi jak i ulotną pamięć. Wszystkie zasługi będą policzone w niebie. Niech dobre czyny świadczą o zmarłym. Pozostanie w naszej pamięci jako człowiek, który odznaczał się swobodą wypowiedzi, posiadał dar wymowy, bogate i barwne słownictwo, stąd często reprezentował Komitet Budowy Kościoła zarówno wobec władz kościelnych jak i świeckich. Do końca swoich dni interesował się sprawami wsi, jej mieszkańców, jak również pracami remontowymi przy kościele. W imieniu społeczności różańskiej pragnę złożyć wyrazy współczucia najbliższej rodzinie zmarłego i zapewnić, że zmarły pozostanie w naszej pamięci jako człowiek szlachetny, pełen wewnętrznego ciepła, życzliwości i swoistego humoru. Miał dla każdego dobre słowo.
Niech ta ziemia różańska będzie mu lekka.
Niech spoczywa w pokoju.
Jasełka przygotowane przez uczestników Warsztatów Terapii Zajęciowej Caritas
„Znowu minął rok, znów za oknem pada śnieg.
Blaski choinki w domu lśni, bo świąteczne idą dni.
Kolędnicy już odwiedzają każdy dom,
Dzwonią sanie pośród zasp, bo kolędy nadszedł czas.”
W miesiącu styczniu odbyły się występy Jasełek bożonarodzeniowych przygotowanych przez pracowników i uczestników Warsztatów Terapii Zajęciowej Caritas Diecezji Rzeszowskiej w Różance. Podopieczni mogli zaprezentować swoje umiejętności aktorskie przed szerszą publicznością, która przyjęła ich z życzliwością
i uznaniem.
Na premierowy występ 19.01.2012r. przybyli rodzice, opiekunowie uczestników Warsztatów Terapii Zajęciowej, ks. dyrektor Stanisław Słowik, dyrektor PCPR Barbara Szczygielska wraz z pracownikiem PCPR Krzysztofem Kozą, kierownik WTZ Ropczyce Urszula Rymut oraz duszpasterz WTZ ks. Krzysztof Hyziak.
Kolejną publicznością, przed którą uczestnicy zaprezentowali się, byli uczniowie Szkoły Podstawowej w Różance na czele z panem dyrektorem Józefem Cynarskim. Ostatni występ, ale jakże emocjonujący, odbył się w kościele filialnym w Różance przed mieszkańcami tejże wsi. Podopieczni z wielkim zaangażowaniem i uczuciem przedstawili historię Narodzenia Pańskiego, co zostało docenione przez publiczność gromkimi brawami. Ks. proboszcz Jerzy Oczoś oraz przedstawiciele Rady Parafialnej podziękowali
wszystkim ”aktorom” oraz ich opiekunom za pracę i trud włożony w przygotowanie tego widowiska.
oprac. Grażyna Łuc
Wykaz inwestycji zrealizowanych na terenie wsi Różanka w 2011
W roku 2011 z budżetu sołeckiego wsi Różanka i budżetu Gminy Wiśniowa zostały zrealizowane następujące zadania gospodarcze:28
-
wykonanie klombu i płotków przed Domem Ludowym oraz jego bieżące utrzymanie – ok. 6 tys.zł.
-
bieżące utrzymanie jednostki OSP Różanka i remont remizy strażackiej – ok. 7, 6 tys. zł.
-
bieżący remont i utrzymanie dróg gminnych na terenie Różanki wydatkowano w większości z funduszu sołeckiego – kwota 11 tys. zł., w tym 6 tys. zł.na zakup kamienia i kruszywa na remonty dróg i 5 tys. zł. na kopanie rowów przy drogach gminnych; droga Różanka – Tułkowice „Sarnówka” została przyjęta na stan gminy Wiśniowa;
-
na budowę sali gimnastycznej przy Szkole Podstawowej w Różance, jako priorytetowe zadanie, wydatkowano kwotę 450 tys. zł;
-
termomodernizacja i remont Szkoły Podstawowej w Różance – wydatkowano kwotę 220 tys. zł;
-
zakup krzesełek do sali gimnastycznej ze środków funduszu sołeckiego – wydatkowano kwote 5 ty. sł;
-
zakup sprzętu sportowego na potrzeby szkoły podstawowej ze środków Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych wydatkowano kwote 2,1 tys. zł;
-
wydanie kalendarza dla wsi- wydatkowano kwotę 1,3 tys.zł;
-
dofinansowanie imprezy okolicznościowej „Biesiada Różańska”- wydatkowano kwotę 1,5tys.zł;
Ze środków powiatowych przy remoncie kapitalnym drogi powiatowej Różanka – Kalembina, wykonano chodnik od Szkoły Podstawowej w Różance do skrzyżowania z drogą gminną Różanka Rola.
Diamentowa rocznica ślubu Michaliny i Bolesława Szypułowów
Rocznica ślubu to bardzo wzruszająca i doniosła chwila w życiu rodziny. Tym cenniejsza, im dłuższy staż małżeński oznacza. 60 – ta rocznica określana jest mianem „diamentowej” – tyle właśnie lat spędzili razem państwo Michalina i Bolesław Szypułowie, mieszkańcy naszej wsi. Aby uczcić, i zarazem docenić Jubilatów, przedstawiciele samorządu gminnego 25 listopda 2011 r. złożyli im wizytę. Wójt Gminy Tadeusz Przywara wraz z Radnymi – Ryszardem Strzępkiem, pełniącym także funkcję sołtysa Różanki oraz Kazimierzem Pęczarem, złożyli na ręce pp. Szypułów list gratulacyjny, wiązankę kwiatów oraz drobne upominki. W imieniu Prezydenta RP Wójt Gminy wręczył także medale nadawane małżonkom o stażu przynajmniej 50 – cioletnim.
Po oficjalne części spotkania Pani Michalina i pan Bolesław wspominali wybrane zdarzenia z historii rodziny, podejmując gości tortem i kawą.
Szanownym Jubilatom życzymy kolejnej pięknej rocznicy.
III Biesiada Różańska w Domu Ludowym
15 października w sali Domu Ludowego w Różance odbyła się III Biesiada Różańska. Tradycją jest, iż impreza ta ma miejsce w okresie wakacyjnym na placu miejscowej Szkoły Podstawowej, jednak z uwagi na prowadzone w tym czasie prace remontowo- budowlane oraz niesprzyjającą pogodę Biesiada odbyła się dopiero jesienią. W tym roku miała ona nieco zmienioną formułę. Już o 14 00 młodzież szkolna wraz z rodzicami zgromadziła się na uroczystości Pasowania Uczniów kl. I, połączonej z obchodami Dnia Edukacji Narodowej. W święcie pierwszaków uczestniczyli także zaproszeni goście: Zastępca Wójta Gminy Wiśniowa mgr inż. Marcin Kut oraz Sołtys wsi mgr Ryszard Strzępek.
Po uroczystości Pasowania odbyła się dyskoteka dla dzieci i młodzieży szkolnej.
Kolejnym punktem imprezy był występ kapeli podwórkowo – biesiadnej z Ośrodka Kultury w Wiśniowej. Jak przystało na biesiadę, nie obyło się również bez wspólnego śpiewania, które poprowadził zespół muzyczny „Blue Band” ze Strzyżowa.
Biesiada tradycyjnie zakończyła się nad ranem zabawa taneczną.
Zebranie wiejskie
27 marca 2011 r. w budynku Domu Ludowego w Różance odbyło się zebranie wiejskie, podczas którego dokonano wyboru sołtysa wsi oraz Rady Sołeckiej. W zebraniu, które zgromadziło 100 mieszkańców Różanki, uczestniczył Wójt Gminy Wiśniowa Tadeusz Przywara. Zebranie otworzył sołtys, a zarazem radny Rady Gminy Ryszard Strzępek, który przedstawił sprawozdanie z działalności w okresie minionej kadencji, zrelacjonował także najważniejsze inwestycje na terenie wsi w ostatnim roku. Następnie, dziękując za współpracę wszystkim wiejskim organizacjom, przekazał prowadzenie zebrania Kazimierzowi Pęczarowi radnemu Rady Gminy.
Kolejną część zebrania poświęcono wyborom sołtysa wsi oraz Rady Sołeckiej. Przewodniczący zebrania powołał Komisję Skrutacyjną w składzie: Irena Zimna, Irena Niewiarowska i Lucyna Mendocha. Ogół zgromadzonych mieszkańców zgłosił i zarazem przegłosował jedynego kandydata – dotychczasowego sołtysa wsi, Ryszarda Strzępka. Warto zaznaczyć iż stanowisko to piastuje on nieprzerwanie od 1999 roku.
W dalszej części zebrania odbyły się wybory Rady Sołeckiej. Zgłoszono 8 kandydatów. Aby wyłonić 6 członków Rady przeprowadzono tajne głosowanie. Wyniki kształtowały się następująco:
-
Grzegorz Włodyka – 81 głosów
-
Tadeusz Szaro – 82 głosy
-
Józef Cynarski – 86 głosów
-
Eugeniusz Szypuła – 60 głosów
-
Stanisław Frodyma – 73 głosy
-
Ryszard Szypuła – 54 głosy
-
Wiesław Miśkiewicz – 34 głosy
-
Piotr Warchoł – 60 głosów.
Członkami Rady Sołeckiej zostali kandydaci, którzy uzyskali najwyższą liczbę głosów, tj.: Grzegorz włodyka, Tadeusz Szaro, Józef Cynarski, Eugeniusz Szypuła, Stanisław Frodyma, Piotr Warchoł.
Ostatnią część zebrania poświęcono wystąpieniom Wójta Tadeusza Przywary oraz Radnego Rady Powiatu Józefa Cynarskiego. Mieszkańcy wsi mieli okazję przedstawic im swoje zapytania, problemy oraz uzyskać informacje związane z funkcjonowaniem wsi, gminy i powiatu.
Nowo wybranemu sołtysowi oraz Radzie gratulujemy i życzymy owocnej pracy!








